Helenko!
Jesteś
naszym prawdziwym Skarbem - najpiękniejszym, najmądrzejszym i
najdroższym. Dopiero przy Tobie nasze życie nabrało prawdziwego sensu.
Jesteś taka malutka, a potrafiłaś nauczyć nas tak wiele - patrzeć na
świat optymistycznie, nie wybiegając zbyt daleko w przyszłość. Kiedyś tu i teraz
dla nas nie istniało. To ty nauczyłaś nas cieszyć się najdrobniejszymi
szczegółami, które otaczały nas przez całe życie, a dotąd były dla nas
niedostrzegalne. Dzięki tym umiejętnościom każdego dnia czujemy, że
jesteśmy naprawdę szczęśliwi - bez stawiania sobie celów, po których
zdobyciu stawialiśmy sobie kolejne i kolejne, nie czując się nigdy
spełnionymi. To przy Tobie uczymy się dostrzegać to co dotąd było dla
nas niedostrzeżone, osiągać to co dotąd było nieosiągnięte, śmiać się z
tego co nas śmieszy i płakać kiedy czujemy się smutni. To ty uczysz nas,
że nie należy bać się okazywania uczuć, emocji i bycia szczęśliwym...
Twoje uśmiechnięte oczy i usta są najpiękniejszym widokiem ze
wszystkich, które było nam dane zobaczyć... Bardzo Cię kochamy i...
dziękujemy Ci, że jesteś!
Rodzice...
